CRUIJFF  COURT

Het leek er drukker dan gewoon,
een bonte kluwen, rennend
als in een onbedoeld eerbetoon.
De bal deed zijn werk
en allemaal waren ze die ene.

Ze hadden over hem gehoord,
zagen de ouders aangedaan.
Nog geen vastgelegde beelden
op het prille netvlies,
geen raadsels met Mokums accent
nagonzend in het oor.

Onnavolgbare schoonheid
bleef voor altijd wat zij was.
Maar de echo van zijn dood
klonk nooit en nergens
zo vol van leven,
zo vol van hoop


Bij de dood van Johan Cruijff  24-03-2016

UITGANG

Tenslotte rest de zwanenzang.
Weemoed kleurt de noten,
om de gaten in de straten,
twee letters die de stad verlaten.
Zo vallen, tot onze late spijt,
winkelketens uit hun tijd.

Weet je nog van V&D?
Parfumgeuren bij de entree,
de eerste en enige roltrap later
en koffie in de paddenstoel?
En hoe wij, 'shoppend' thuisgebleven,
nieuw verleden schreven?

Vergeefs zullen we daar zoeken
naar die mevrouw bij de kassa.
Bij haar nam je het wachten voor lief,
zij verkocht vooral vriendelijkheid,
met strik en lint en inclusief.


Bij het verdwijnen van V&D uit Den Helder

UIT  WIND  EN  WATER

Mijn blik verloor zich
in een eindeloze lucht
waar wolken, hun vormen ten spijt,
alleen zichzelf nog betekenden.

Een vergeten lied kwam in vlagen
met het verwaaide klokkenspel
tot in de straten van de stad.
Meegevoerd over de dijk
verdween het, als de voorbije dagen,
achter de horizon.

Op en af met de getijden
sloegen golven hun slag,
meldden oceanen zich op het strand.
Hun verten hier ongezien,
van vreemde kusten een vermoeden.

Het was de wind die woorden waaide
en het water dat stroomde in de regels
geschreven uit mijn hand.


T.g.v. de Nationale Gedichtendag 2016  Thema : Herinnering

BIS

Wie het Groninger Hoge Land verlaat,
tot aan het Marsdiep westwaarts gaat,
die heeft hier iets te zoeken,
moet zich wel geroepen voelen
in bestuurlijke stormen pal te staan.
Die heeft aan zes jaar niet genoeg.

Neergestreken op vleugels van poëzie,
met scherpe blik een baken in de branding,
kwinkslag en daadkracht in balans.
Welke stad kan werkelijk zonder?

Bouwend vooruit, steen voor steen,
komt met hem de stad in zicht,
soms moeizaam door de Jutter erkend,
want meer vertrouwd met steen en been
valt eerst het oog op hoge bomen. En ach,
waar anders wordt zoveel wind gevangen?

Een goede raad zou je willen geven,
maar blijkt als eerder duur te zijn.
Waar voorgangers moesten sneven,
ver nog voor een tweede termijn,
wordt hier geschiedenis geschreven.
Een mooie toekomst in het verschiet?
Daarin graag geloofd, want
voor minder gaat hij niet.


T.g.v. het ingaan van de tweede termijn van burgemeester Koen Schuiling

SPOORZOEKEN

Parallel aan de school kwam de trein,
een rookpluim langs het klasraam
waarachter meester Kramer zetelde
en wij in rijen zwegen.

Locomotieven hadden namen,
'Argus' en 'Brutus' bliezen stoom af,
gekeerd op de draaischijf
gereed voor de terugreis.
Reizigers in eigen klasse
hun plaats gewezen.

Stroom voor stoom tenslotte,
als eindstation laatste in de rij.
(Voorbode van latere ergernissen:
karrenspoor en tweebaansleed.)
Hier te komen had al langer
vele voeten in de aarde.

Maar bij aankomst wachtte het plantsoen,
klonk soms muziek tussen de bomen.
En mooi het zicht op Bellevue,
in naam straks terug op haar plek.
Een echo uit verjaarde tijden.


T.g.v. het 150-jarig bestaan van de spoorlijn Alkmaar-Den Helder

KOPZORGEN

Hoe de Kampanje, het grote gebaar,
gevolgd werd door een benepen plan.
Hoe groene aanslag een voorbode werd
voor de koppen die moesten rollen.

Na jaren hun vaste en gepaste plaats
botweg naar hun schepper terug?
Wat is kunst dan nog in deze stad?
Wie komt er eindelijk bij zinnen?

Van de kop en de munt
ligt de laatste nog boven,
een keuze uit armoede dreigt.
Tijd om de hoofden erbij te houden.



Het kunstwerk 'Zoveel hoofden zoveel zinnen' ,bestaande uit vijf
koppen,dreigt te verdwijnen en aan de kunstenaar Jerome Symons
teruggegeven te worden.

DE  KAMPANJE

Tegen de stroom, bij kerend tij,
gaan kunsten en ketelmakerij
in nieuw verbond naar een huis
waar de verbeelding mag wonen,
bezieling een thuis krijgt.

Erfgoed voegt zich
tijdloos en gedwee.
Dagen van klinkend metaal
door de jaren ingehaald.

Zie de omglaasde oude ruimte
naar een theater vertaald
waar de voeten komen dansen,
stemmen willen klinken,
snaren zullen raken.

Voor de duur van het moment,
in verwondering verstreken,
lichten zij ons uit de dag,
laten onze handen spreken.


T.g.v. de opening van het nieuwe theater 'De Kampanje'

Joop,

Aan  de dag dat je er zelf niet meer zou zijn
had je ooit al eens woorden gewijd.
Nu vandaag die dag is maakt de schok
die uit mij wegtrekt plaats voor het besef
hoezeer jij er was en zal zijn,
meekijkend over mijn schouder,
loyaal, met een kritische blik en soms
een instemmende knik.
Fietsend langs de Helderse zeedijk
vonden we elkaar in het vermoeden
dat aan het eind, misschien,
een enkele regel de overkant zou halen.
Ik hoorde toen vooral hoe jij jezelf
daarmee te kort deed.
Kenmerkend was het wel voor jou,
de betrekkelijkheid van zelfs de poëzie,
de ernst ervan zichtbaar in je pas.
Alsof je de woordenlast met je meedroeg
voor de regels die zich nog zouden schrijven,
nu ongeschreven blijven.


t.g.v. het overlijden van Joop Leibbrand,
oud-stadsdichter van Den Helder

ZONNEBLOEMEN AAN ZEE

Natuurlijk trok het warme Zuiden,
lonkte het Franse zicht,
maar kwam je ooit op de gedachte,
al was het voor één moment,
te kiezen voor een Helders licht?
Wolkenluchten boven het water,
de Noordzee voor de Montmajour?

Waar jouw ezel had gestaan
kreeg deze stad haar plaats in de tijd.
"L'église d'Auvers"  De Nieuwe kerk,
"Le pont de Langlois"  De Mosterdbrug.
Nieuwe namen, andere koppen
keken van je doeken neer:
"Père Tanguy"  Dorus Rijkers,
"Dr.Gachet"  Janus Kuiper.

Aan alle grote museumwanden
gingen wij de wereld over.
En jouw naam met ere hier genoemd
in straten en op pleinen? Ach,
wellicht legde ook jij het af
tegen koningskinderen, waterwegen
en verre eilanden van smaragd.

Nu laaft de massa zich aan ander licht,
maar al wat er aan licht bestaat,
het zou je donkerste uur niet verdrijven.



Bij de opening van de 'Van Gogh-week'

GROTE  WOORDEN

Grote woorden brachten ons tot hier:
transparantie, daadkracht, nieuw elan,
de sloop van achterkamers.
Grote woorden die verleidden
en nu reeds uit het vaandel gevallen.
Ondergang in troebel water
van wat met de mond werd beleden,
uit ongenoegen werd bepleit.
Likkebaardend neemt de buitenwacht
weer plaats op de tribune,
tot verder kijken niet verplicht.
Wat hier van waarde wordt geboden
door eigen toedoen uit het zicht.
Grote woorden brachten ons tot hier
en niet verder.

PASAR MALAM

Je gaat een weg
van Soerabaja tot Willemsoord,
dwaalt door het verhaal
hoe Indië naar Holland kwam,
herkent haar taal, haar muziek,
ruikt hoe nieuwe geuren
onze keukens vulden.

'Nina Bobo', 'Ambon Manise',
verklankte weemoed, waaronder
miskend verleden schuilgaat.

Vandaag heerst tempo doeloe.
Dansend op een herinnering
tekent zich op de gezichten
een thuiskomst onder de tjempaka,
ver nog voor hun eerste sneeuw.

Onder deze oude spanten
komen de zintuigen te gast.
Indië gehoord, Azië geproefd,
de tropen voelbaar.


t.g.v. de 46ste Pasar Malam in Den Helder

DE  LAATSTE  GETUIGEN

Zij vertelden, toen het kon,
wat zich hier laat herdenken.
Wij hoorden en lazen hoe het was,
zij waren er bij,
wonen nog in de herinnering
waar geen kleur zich voegt.

Zij zijn de namen die we dragen,
hun verhalen die ons omringen
blijvend doorgegeven
opdat geen mens in schaduw leeft.

Want de vluchteling van toen
is nog altijd onderweg,
kent grens noch afstand en
ofschoon onder ons, niet herkend
waar de blik is afgewend.

De geschiedenis vraagt om adem
en een stem voor alle tijden.
Zo zal dit verleden niet voltooid zijn,
maar tegenwoordig en toekomend.


Geschreven en voorgedragen t.g.v. Dodenherdenking 4 mei 2015

DEN  HELDERST

Aan horizon hier nooit gebrek,
nu nog verder dan gedacht
en al wat ons daar wacht
steeds scherper in zicht.

Weer helpt de zee ons in het nieuws,
zon en water, nu de lucht,
schoner dan we al wisten.
Mist trekt op, maakt plaats
voor dit opgerekte uitzicht,
van dromen en wensen het domein,
ver weg dicht bij huis.

En toch, een enkele keer nog
dat andere Helderse geluid:
ongezien de golfslag vanuit zee,
de roep van een verre misthoorn.


D.m.v. metingen van het KNMI werd vastgesteld
dat Den Helder het beste zicht heeft , met de schoonste lucht

VAN  BOVEN  GEZIEN

Zo een stad verkleind
geeft het verste vergezicht.

Het oog volgt de straten
langs een spoor van herkenning.
Het plan voor de stad ontvouwd:
niet anders te willen worden,
maar te bouwen naar wie zij is.

Wat verloren ging in de tijd
eist haar plaats op aan de wand,
maar op tafel wint de belofte.

Al wat leeft krimpt hier tot stilte,
wacht buiten om de hoek
waar dit binnen zich waar maakt.


t.g.v. de opening van de Stadshart-projectwinkel.

LEEGSTAD

Onder onze ogen
slaan crisis en thuiskoop
de straten met gaten
van uitgestalde leegte.

Schoenen, passend aan je voeten,
handen die de stoffen proeven,
vingers, zoekend door de schappen,
gezwicht voor het gemak van een klik
naar vreemde verten.

Namen waaraan de stad wordt gekend
verdwijnen achter verduisterde ramen.
Waar letters van de gevels vallen
groeit een verleden
van wat in werkelijkheid was.

'DE  DONKERE  DUINEN'

Wie zonder werk was, toen,
wachtte een schop
en een jong boompje.
Bosaanleg tot heil van de werkloze,
verlichting voor haperende longen,
decor voor de zondagse wandeling.
Maar donker, nee.
Altijd wijken hier de kruinen
voor het gewicht van licht.

Van alle stappen hier achtergelaten
weet ik onder mijn voeten het spoor
dat vertrouwd terugvoert
naar geheimen achter de bomen,
voor boswachters steeds op je hoede.
Middagen om in te verdwalen
geslonken tot overzichtelijke groen
waar iedere stronk mij past,
elke stam in mij woont.
Geen tak hier zonder betekenis,
geen pad zonder thuiskomst.


T.g.v. de expositie 'Inspired by nature' in de Helderse Vallei

NEEM  DE  WIJK

Alles wijst naar vreemd en ver,
voorbij aan wat wacht om de hoek:
een buurt die leeft om je heen,
gebouwd uit meer dan steen.

Waar overheden teruggetreden
ruimte scheppen voor een plan
kan de deur van het slot,
gaan de ramen open
naar een wijk in beweging,
waar je huis staat
en je thuis bent,
waar je wordt gekend.

Wat verbindt geeft houvast
op de weg van binnen naar buiten
die loopt door jouw straat.
De stappen die je zet,
ze wonen al in je hoofd.
Ideeën groeien zichtbaar
voor wie er in gelooft.

Spreek voor je buurt - met hoofd en hart.
Neem de wijk - in eigen hand.


Opgenomen in een boek t.g.v. het 20-jarig jubileum van het L.P.B. (Platform voor
wijkgericht werken) en het L.P.B.congres 2014 in Groningen.
Voorgedragen tijdens de Wijkmanifestatie in Nieuw Den Helder

' DE  SCHOTS '   1971 - 2013

open                                                       
het water de weg                                     
voor wie zich laat dragen                        
met elke slag                                           
een verre overkant
nabij


dicht
de aarde terug
in drooggevallen leegte
op deze grond
drijft herinnering nog
voorbij                                                                                            


Geplaatst in een herinneringsmonument op de plek van het oude zwembad

G-NIALE  KUNSTWEEK

Wie zoekt naar het ritme
van hier en nu
dat slaat en klopt
en danst en speelt,
zingt en verbeeldt,
krijgt zicht op eigen kracht,
laat beperking los,
ziet iedereen begrensd,
maar bereid tot een sprong
naar het onbekende.

In gevonden samenspraak
bindt eenzelfde taal:
vorm en kleur,
woorden en stof.
Wie zoekt naar het ritme
gaat daar licht aan voorbij,
maar vindt elkaar
en zichzelf vrij.

STAD

Tussen de schaduw van verleden
en het licht van de geschiedenis.
Steeds beter weet je niet wat je ziet.
Hoe overal het water raakt
aan gespiegeld licht,
het land in golven ondergaat.
Hoe op deze plek van aanleg en vertrek
elke overkant een brug vraagt,
elke verte een schip.
Hoe onbegrensd de wind tot storm
zich ongezien laat horen,
achterblijft in verwaaide sporen
en het krijsen boven land.
Stad van bakens
onder nooit eendere luchten
zover het oog wil zien.
Stad, hoe stil je leeft
in oude straten en stegen.
Waar een jeugd zich herschrijft
kom ik mijzelf weer tegen.


Voorgelezen ter inleiding van een fotoworkshop in Kunsthal 45 te Den Helder